Διάγνωση
Για να τεθεί η διάγνωση, το άτομο πρέπει να έχει εκτεθεί σε ένα τραυματικό γεγονός και να παρουσιάζει συμπτώματα από τις εξής τέσσερις κατηγορίες:
Εκθεση σε Τραύμα: Άμεση εμπειρία, παρακολούθηση του γεγονότος καθώς συνέβαινε σε άλλους, ή μάθηση ότι το γεγονός συνέβη σε ένα στενό συγγενή ή φίλο.
Συμπτώματα Αναβίωσης (Τουλάχιστον 1): Ενοχλητικές αναμνήσεις, εφιάλτες ή έντονες σωματικές αντιδράσεις (π.χ. ταχυπαλμία) σε ερεθίσματα που θυμίζουν το τραύμα.
Συμπτώματα Αποφυγής (Τουλάχιστον 1): Αποφυγή σκέψεων, συναισθημάτων ή εξωτερικών υπενθυμίσεων (μέρη, άνθρωποι, αντικείμενα) που σχετίζονται με το συμβάν.
Αρνητικές Αλλαγές στη Γνωστική Λειτουργία και τη Διάθεση (Τουλάχιστον 2): Αδυναμία ανάκλησης σημαντικών πτυχών του τραύματος, επίμονη αρνητική εικόνα για τον εαυτό, αποξένωση από τους άλλους ή αδυναμία βίωσης θετικών συναισθημάτων.
Υπερδιέγερση και Αντιδραστικότητα (Τουλάχιστον 2): Ευερεθιστότητα, υπερεπαγρύπνηση (μόνιμο αίσθημα κινδύνου), έντονη αντίδραση στον αιφνιδιασμό ή προβλήματα ύπνου.